Biz Hiç Iki Kişi Olmadık

Sen ben bir de sessizlik
Vardı bir odaya sığmayan
Üçümüz kaldı.
Kalbim gitti
Ruhum sende asıl söylediklerin değil sustukları
Asıl gözlerim dertli uykular
Haram adını andıkça
Içimden taşar zaman unut dedin ya
Sahi sen unuttun mu?
Ben hala o cümlede
Donup kaldım.
Sus kunum yazmadım ama
Hep seninle yazıldım adını kalbime
Mühür gibi kazıdım üçümüzlük
Bir zamanlar.
Sen, ben bir de hatıralar
Şimdi kaldım tek başıma
Bensizsin ama hala biz var
Üçümüzlük bir zamanlar.