Kırık Saat

Unuttum deme,
sesin ele verir.
İnsan sustukça daha çok belli eder.
Ben seni değil,
bende kalanını
topladım gecelerden birer birer.
Ne suçsuzsun ne de haklı. Ne yabancısın ne de farklı.
Beni eksik diye bırakmıştın. Şimdi söyle kim tamamladı?
Bir gün yine aynı yerde kalırsan beni hatırla.
Herkes giderken tek başına sabaha uyandığında,
için üşür de bir sıcaklık ararsa gecenin ortasında.
Ben olmayacağım yanında, kırık bir saat gibi duvarda.
Bir gün yine aynı yerde kalırsan beni hatırla.
Başka birinin sözlerinde kendini kandırdığında.
Geçti dersin, geçmez aslında.
Adımı duymasan da
bazı aşklar biter sanırsın zamanı kalır insanda.
Benden kalan ne varsa saklama.
Bir şarkı, bir fotoğraf, bir yarım cümle.
Çünkü bazı vedalar kapıdan çıkmaz, insanın içine yerleşir sessizce.