Nursel Canan

Bir adam geçti bu dünyadan.
Elinde sazı,
dilinde memleket,
yüreğinde davası vardı.
Bir gece susturdular sokak lambalarını.
Bir türkü kaldı
dudaklarda.
Gurbetin ayazı vurdu yüzümüze.
Bir ses kaldı
uzaklarda. Söylediğin her söz bir iz bıraktı.
Kimi yaraya merhem, kimi kor oldu.
Sen gittin diye susmadı bu şehir.
Sazın bizim elimizde yol oldu.
Acımasız olma, dün gibi çekip gitme dedik.
Ve sen kum gibi çekip gittin.
Şehirlere bombalar yağdı her gece ve bizim de hikayemiz burada başladı.
Susmaz bu mikrofon, susmaz bu saz.
Düşene uzanır yine bir kol, bir yas.
Bir ülkenin yarası türkülerde kanar.
Sen gittin Ahmedo, sözün hâlâ var.
Ağladıkça bozkırların yeşereceğine inandık.