Сен Менің Әлсіз Жерімсің

Мен талай жанға сыр бермеген,
көзіңнен мұңды көрмеген.
Жүрегім үнсіз соғып жүріп, бір өзіңе келгенде жеңілген.
Сен күлген кезде таң атады,
сен жоқта көңіл жараланады.
Бәріне төтеп берген жүрек өзіңе келгенде босап қалады.
Сен білмейсің ғой,
жаным менің, сенен басталар әрбір күнім.
Бүкіл әлемге
мықты болсам, саған келгенде әлсізбін.
Сен менің әлсіз жерімсің,
жүректің терең сезімісің. Мың рет өзімді жоғалтсам да, қайта табатын өзіңсің.
Сен менің айтылмас сырымсың,
түндерде іздеген нұрымсың. Бүкіл әлемнен безінсем де, қайта оралар күнімсің.
Кейде үндемей қаламын мен, сезімді жасырып
аламын мен. Айта алмаған мың бір сөзімді көзіңе қарап оқасың сен.
Қолыңды ұстасам уақыт тоқтап,